(blueskraker) Todd Sharpville “Porchlight”


Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: Todd Sharpville trakteerd de bluesliefhebber op een dubbelalbum dat geen moment verveeld. Geproduceerd door Duke Robillard en met gastbijdragen van Joe Luis Walker, Kim Wilson en natuurlijk de producer zelf Duke Robillard.
Natuurlijk is blues muziek enorm oud. Het is alleen daarom al van grote klasse om te komen met een dubbelalbum dat geen moment de aandacht doet verslappen. Alle composities op één na zijn van de hand van Sharpville zelf.
Sharpville maakte tot op heden niet veel eigen albums maar speelde mee met artiesten als Van Morisson, Peter Green, Albert Collins maar ook buiten de bluescategerie met Robbie Williams en George Michael.
Het album gaat over de belangrijke dingen in het leven als liefdesrelaties die soms stuklopen, het vaderschap en dan vooral zijn eigen vader waaraan hij “Porchlight” opdraagt omdat hij tijdens de opnames van dit album komt te overlijden. Natuurlijk zijn het bij uitstek de onderwerpen die de blues soms zo mooi en meeslepend maken.
Sharpville excelleert vooral de eerste helft van dit dubbelalbum, al mag het tweede album als toegift er zeker ook zijn. En wie wil er nou niet een heel album vol toegiften? En dat niet alleen omdat het titelnummer zich op deze tweede schijf bevindt met zijn ruim zeven minuten durende uitgesponnenheid.
Naast dat Todd Sharpville beschikt over een uitstekend talent om de bluesgitaar te spelen, mooie composities schrijven, teksten die wat te zeggen hebben schrijft, is hij ook nog eens gezegend met een heerlijke stem met een lekker randje. De albumopener ‘If Love Is A Crime’ zet direct de lekker vette sound van het album neer met een mondharmonicageluid dat doet denken aan Steve Miller’s ‘Fly Like An Eagle’. Geen kopie, maar een herinnering die langsdwarreld.
‘Lousy Husband (But A Real Good Dad)’ zegt al genoeg in de titel, perfect onderwerp voor een bluesnummer. ‘Why Does It Rain?’ omarmt de luisteraar direct en herbergt een bluesballad van formaat en smeekbede aan een geliefde die het allemaal net anders voelt dan de zanger. Natuurlijk wordt een heerlijk huilende gitaarsolo ons niet onthouden in dit zevenminuten durende werkje.
Eigenlijk staat “Porchlight” alleen maar vol met heerlijkheden voor de bluesliefhebber en is het onderscheid tussen schijfje één en twee niet heel erg groot. Gewoon genieten van vijftien niet te versmaden blueswerkjes die zich kunnen meten met de groten van de blueswereld waar Todd Sharpville zich in mag begeven.

Luisteren naar het album kan hier.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s