(verrassing) Tina Dico @ Roepaen Ottersum 18-3-2011


Tina Dico zal voor velen buiten Denemarken een nieuwe naam zijn. Zo ook voor ons! Aangetrokken door de naam die Chris met zijn programma in Roepaen heeft opgebouwd vertrouwen we volledig op zijn zijn expertise en verwachten we een avond waarin we verrast zullen worden en zeker niet teleurgesteld. We kunnen al wel verklappen dat het een verrassend goed optreden was!
Het voorprogramma wordt gespeeld door Helgi Jonsson die ook in de band van Dico speelt. Heeft een stem die doet denken aan JT van JT and the Clouds. JT die ook in de band van Po’Girl als gast optreedt en liedjes schrijft voor de band. Eenzelfde rol is er voor Jonsson in de band van Dico. De liedjes van Jonsson kunnen helaas niet tippen aan die van Dico en solo raakt hij net iets te vaak de pijngrens. Later zal blijken dat hij in de band van Dico de tweede stem zingt die zeer fraai kleurt bij die van Tina Dico en daarnaast gitaar, toetsen en schuiftrombone speelt. Een uitstekend muzikant dus die groeit in een band maar solo tekort schiet.
Overigens is de band van Dico prima in orde met een gitarist, mondorgel speler die het gitaarspel van Dico mooi aanvult. Een drummer, percussionist die zich beteugeld en toch geinspireerd speelt en een bassist die als drijvende kracht in de maat fungeert. De helft van de band komt uit Denemarken en de andere helft uit Ijsland, als het buurlanden zouden zijn.
Tina Dico is gezegend met een soepele stem die soms klinkt als onze eigen Anouk, maar ook als Lucinda Williams of de soul van Joss Stone. De kleur van de muziek doet sterk denken aan die van Sophie Hunger en die sfeer wordt sterk uitgeademd in de Nightclug van Roepaen.
Dico schotelt ons een bloemlezing voor uit haar inmiddels zes studio albums groot oeuvre dat vorig jaar werd samengevat op de eerste schijf van “Welcome Back Colour” dat ook nog een schijf bevat met volledig nieuw materiaal, dus eigenlijk ook haar zevende studio album. We worden getrakteerd op een fraai overzicht dat zo het lijkt dwars door haar hele liedjes album gaat. ‘Count to Ten’ horen we van een van haar oudere platen maar ook het vrij nieuwe ‘Copenhagen’ dat ze schreef toen ze terug verhuisde naar haar geboorte land na een paar jaar in London geleefd en gewerkt te hebben.
Aan het eind van het optreden, net voor de toegiften, ontspoort de band een beetje in een hevige explosie van geluid dat niet echt past bij de rest van repertoire. ‘Waltz’ is een prachtig duet tussen Dico en Jonsson dat door een Deense criticus werd bestempeld als een mooie samenzang van twee vrouwenstemmen, terwijl Helgi Jonsson toch van de andere kunne is. De toegiften maken dit momentje weer goed. De band eindigt met een soort scouting gevoel waarbij iedereen in een akoestische setting op het podium staat en in een samenzang de avond afsluit. Maar niet voordat Tina Dico zonder band, alleen met gitaar een van haar liedjes in puurheid laat horen.
Tina Dico is een aanrader voor wie nog niet van haar heeft gehoord. Zeven albums om te ontdekken staan voor ons klaar!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s