(soundtrack zonder film) Danger Mouse & Danielle Luppi “Rome”


Het is natuurlijk wel gewaagd om een soundtrack uit te brengen terwijl er nog geen film is bij de muziek. Danger Mouse doet het toch samen met Danielle Luppi onder te titel “Rome”. Of er nu ooit een film bij zal komen of niet: het album is filmisch en heel erg goed te genieten zonder echte beelden erbij. Die kunnen we er in onze fantasie wel bijdenken zoals bij zoveel muziek.
De gastbijdragen van Jack White en Norah Jones maken deze filmmuziek die soms doet denken aan de spaghetti western sound van Ennio Morricone uit de jaren zestig en zeventig zoals in het prairie-gevoel oproepende ‘Roman Blue’. In de trailer die te vinden is op youtube geven de heren dan ook aan daar de inspiratie gehaald te hebben voor het album. Jack White beperkt zich niet tot bijdragen in vocale zin maar is ook mede componist van de drie stukken waar hij de zang verzorgt. Norah Jones bijdrage beperkt zich daarintegen wel tot vocale toevoeging op een drietal composities. Jones werd dan ook als laatste betrokken bij het project.
De eerste single van het album, ‘Two Against One’, trok de afgelopen weken even de aandacht van nationale popzender. Waarschijnlijk vanwege de zang van Jack White maar kon de aandacht van smaakmakers niet vasthouden en werd dus snel vervangen door ander hitgevoeliger materiaal. Voor de fijnproevers genoeg om de aandacht te vestigen op mooie album “Rome” dat zo in ieder geval niet in de vergetelheid wordt weggedrukt.
“Rome” zou met gemak de soundtrack van een hete zomer van 2011 kunnen worden. Gelukkig is de zomer nog niet voorbij en liggen hier nog alle kansen voor het klimaat om de film te worden bij deze zinderende soundtrack.
Ondertussen genieten we al wel bij het horen van de klanken in ‘The Gambling Priest’ waarbij je hitte van een lange weg door een woestijn voelt en ziet opstijgen. Een lichte verkwikking volgt met ‘The World (interlude)’. ‘Black’ herbergt de stem van Norah Jones en is herkenbaar door haar stem maar is een ander stijl lied dan we van Jones gewend zijn. Het klinkt verrassender dan je van een Norah Jones bijdrage op papier zou verwachten.
Luppi bedient zelf als producer, arrangeur ook de tubular bells in het slotnummer ‘The World’. Het sluit “Rome” waardig af. Een soundtrack met eigen beelden om te zoenen!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s