Roepaen festival @ Ottersum 16-10-2011


Het Roepaen festival beleefde dit jaar alweer zijn vijfde editie. Zo’n tweehonderd muziekliefhebbers betreden de heilige grond van het voormalige klooster om zich te laven aan voor velen toch ‘nieuwe’ muziek. Oftewel op ontdekkingstocht in afwisselend The Nightclub en de Kapel. En voor wie er even akoestisch tussenuit wil glippen wat extra’s in de Van Niers zaal.
Dit jaar is er ook weer een festival diner. Deze keer zelfs een heus drie gangen diner waar zo’n honderd festivalgangers voor kiezen. Zij missen echter wel een half uur van het optreden van The Epstein.

Het festival gaat om half twee van start met Anna Coogan die met haar klassiek geschoolde stem de sterren van de hemel zingt in The Nightclub. Met net een nieuw album uit “The Washed Ocean” (dat overigens het jaartal 2012 op het hoesje draagt…..) brengt ze een dwarsdoorsnede van haar repertoire in twintig minuten. Tien minuten van haar half uurtje is voor een cover van Phil Ochs ‘The Crucifixion’.
In de Kapel is de opener ex protegé van Chip Taylor, Kendel Carson die het spits mag afbijten. Begeleid door o.a. onze eigen BJ Baartmans op gitaar. Een set die staat als een spreekwoordelijk huis als Carson haar liedjes doet. Ze staat samen met een ander singer-songwriter, Dustin Bental,  in haar band. Als Carson de microfoon aan hem overlaat dan steekt het talent van Carson er met kop een schouders bovenuit.
Nadat we de trappen weer zijn afgelopen richting The Nightclub maken we kennis met Chris Pureka die gezeten op een stoel met haar begeleider het gehoor ademloos laat luisteren naar haar breekbare liedjes. Een talent dat velen nog niet eerder gehoord zullen hebben. De stem van Pureka is een beetje jongensachtig. De uitstraling van deze zangeres past daarbij. Het haar hangt haar als een kuif voor de ogen, ze is al vier weken aan het toeren waardoor ze geen tijd heeft voor de kapper, zo laat ze ons weten.
De volgende act in de kapel is Ana Egge die ons eerst solo vermaakt met haar zang en gitaarspel. Maar het vuur in het optreden wordt pas ontstoken als ze haar band op het podium uitnodigt. De stem en de liedjes van Egge komen veel beter tot zijn recht in de uitvoering met band. Veel song van haar nieuwste album “Bad Blood” horen we de revue passeren.
De echte verrassing van het festival is de laatste band voor de break. The Epstein uit Oxford vullen met hun stevige, verrassende, warme en onderhoudende sound The Nightclub. Verrassende sterke composities in een bezetting van gitaren, basgitaar, drum en synthesizer. Een eerste gevoel is dat van bij het horen van een eerste optreden van DeWolff. Maar deze band is veel minder luidruchtig, maar net zo verfrissend geworteld in de traditie van de rockmuziek met een Americana invloedssfeer. Kippenvel is bij veel liedjes niet te bedwingen. ‘Sofie and Vampire Slave’ is zo’n heerlijk nummer. De band gaat heel groot worden. De belangrijkste rollen in de band worden vervult door de kernleden van de groep Olly Wills, akoestisch gitaar en zang,  Jon Berry, elektrisch gitaar en zang en natuurlijk Sebastian Reynolds, keyboards.
Bij de afsluiter ‘Leave your Light On’ wordt Nederlandse (achtergrond)zangeres Ine Berger uit Enschede uit het publiek op het podium geroepen om samen met Olly Wills ons te trakteren op een mooi ingetogen nummer.

Christian Kjellvander

Na de pauze is het ex-Be Good Tanyas Frazy Ford die mag openen in de kapel. Wie houdt van haar zangstijl met ligt tremor in de stem geniet met volle teugen. Miss Ford weet zelfs een sceptische luisteraar de hele gig aan haar te binden. Later weet hij te melden dat het live veel mooie was dan op de plaat.
Christian Kjellvander zal voor velen een onbekende zijn. Zelf leerde ik zijn muziek kennen in Zweden waar hij vandaan komt. Met zijn donkere stem doet hij denken aan Long John Baldry. Voeg daarbij zijn akoestische gitaarspel en af en toe noisy elektrische gitaarklanken en je hebt wat wij hoorden The Nightclub. Niet altijd voor fijngevoelige oren maar wel voor fijnproevers.
Israel Nash Gripka zet vervolgens met zijn performance de Kapel in vuur en vlam. Het publiek waardeerd hem met uitzinnig applaus. Gripka geniet zelf zichtbaar en verlaat voor een drietal songs het podium om tussen het publiek met zijn krachtige stem de hele kapel te vullen. Met band wordt het vuur nog verder opgestookt. Eigenlijk is dit voor velen de echte afsluiter van het festival.

Israel Nash Gripka & band

The Wyntown Marshalls konden op papier op tegen dit geweld van Gripka. In de praktijk kunnen ze het vuur niet brandend houdend tijdens hun overigens prima set. Maar euforie waarmee we de kapel verlaten hebben blijft daarbij niet overeind.
We kijken terug op zeer geslaagd vijfde Roepaen Festival. De klanken zullen nog lang nagalmen!


Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Roepaen festival @ Ottersum 16-10-2011

  1. Jan van Eck zegt:

    Helaas kon ik er niet bij zijn, dat wordt nog eens bevestigt met dit verslag.
    De achtergrondzangeres bij The Epstein is Ine Berger uit Enschede tevens één van de steunpilaren van NiX Podium, waar dit meezingen is ontstaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s