(Otis Gibbs & Eefje de Visser) Zwoele Zomeravond @ Kröller Muller Museum 28-7-2012


De organisatoren van de “Zwoele Zomeravond” kunnen in de handen knijpen met het weer van zaterdagavond van de 28ste juli van dit jaar. Het weer is aangenaam van temperatuur en een zonnetje verwarmd de lucht aangenaam. Ook de paar daar dagen voorafgaand hebben gezorgd dat de grasvelden droog zijn zodat iedere bezoeker daar zijn plekje kan zoeken om zich neer te leggen in het gras om wat te genieten of een picknick te houden.
Iedereen is uitgenodigd om of zijn eigen picknick te organiseren of gebruik te maken van de tentjes met uitstekende voorzieningen in de beeldentuin van het Kröller Muller museum. De middag en avond wordt gevuld met een groot aantal acts die van alles ten gehore brengen of laten zien. Nico Dijkshoorn leest verhalen samen met andere die actief zijn in het voorlezen. Maar ook beeldende kunstenaars laten zich gaan met video, foto en allerlei uitingen van kunst.
Er is ook ruimte voor muziek. Otis Gibbs afkomstig uit de USA is een eigenzinnige singer-
songwriter met inmiddels zo’n zes albums op zijn naam. Zijn laatste uiting op CD is “Harder Than Hammered Hell” en is kleine kring hoog gewaardeerd. Het is dan ook zijn gezicht dat prijkt op de uitnodiging c.q. programma van de dag.
Gibbs maakt tweemaal zijn opwachting in het open lucht theater dat voor de gelegenheid voorzien is van een tentdoek als overkapping. Gelukkig nemen we al een halfuur voor aanvang een plaatsje. De faam van Gibbs lijkt al bekender te zijn dan verwacht en het theater stroomt al ras vol zodat de laatste liefhebbers rond en voor de tent moeten plaatsnemen.
Gibbs, afkomstig uit Wanamaker Indiana, East Nashville, kondigt zichzelf aan en zet een perfecte set neer van ruim een half uur. Hij lardeert zijn liedjes met vermakelijke verhalen en geeft ongezouten zijn mening over het filmen van zijn performance en het maken van al te veel foto’s. Excuses na het optreden voor het maken van foto’s en filmpjes zijn dan ook op zijn plaats. Hij blijkt niet te houden van bibberige filmpjes, gelukkig heb ik een vaste hand.
Gibbs vertelt een beetje gedesoriënteerd te zijn. Hij heeft geen idee waar hij zich bevindt. De drukte overvalt hem alsof we met z’n allen in zijn zitkamer zitten met onze voeten op zijn tafeltje.
Ondanks dat zet Gibbs een fijne set neer en zingt zijn liedjes als een bloemlezing uit zijn oeuvre met een stevige nadruk op zijn laatste album. Hij opent met ‘Second Best’ terwijl in de achtergrond een minibusje-act met daarin een groepje mensen dat als een bosbloemen uit een vaas steekt, voorbij rijdt en het publiek begint te lachen. Niet bewust van wat er achter hem gebeurd draait Gibbs zich om terwijl hij gewoon door zingt.
‘God Bless the Ones Who Really Are’ is een van de fraaie songs die we voorbij horen komen. De licht rasperige zware stem van Gibbs klinkt vol, zijn gitaarspel is doeltreffend. De melodie en de teksten moeten zijn werk doen om zijn kwaliteit te laten horen. Als afsluiter voor de pauze van een uur speelt hij ‘Detroit Steel’ maar we horen ook ‘Never Enough’, het openingsnummer van zijn laatste album.

Meer Otis Gibbs foto’s staan hier.
Wie ook zijn tweede set wil horen met een uur wachten en riskeert om geen plekje te hebben bij Eefje de Visser die de avond muzikaal zal afsluiten. Met een acht keer zo groot publiek dan een jaar eerder laat Eefje horen dat ze het grote publiek meer dan waard is. Haar optreden is zelf verzekerd en laat horen dat ze de schroom die ze ook tijdens EuroSonic in januari nog had, helemaal heeft afgeworpen.
Ook als ze haar gitaar-klem niet direct kan vinden raakt ze niet van haar stuk maar zoekt en vraagt rustig voordat ze het volgende liedje inzet.
We horen natuurlijk veel composities van haar debuut album “De Koek”, maar dan in een andere benadering. De Visser heeft het vermogen om Nederlandse liedjes heel on-Nederlands te laten klinken en ergens tussen klein-kunst en singer-songwriter te balanceren op een breekbaar koord.
De Visser begeleid zichzelf op elektrische gitaar en heeft een toetsen virtuoos, Jelke Heeringa,  bij zich die zelfs een enkel trompet klank laat horen naast zijn kunsten op de zwart-witte toetsen.
In een mooie set van drie kwartier bewijst De Visser een waardige afsluiting te zijn van een perfecte middag en avond. Bij het verlaten van de beeldentuin beginnen de eerste voorzichtige regendruppels te vallen van wat later een stevig douche blijkt te worden onderweg naar huis.

Meer Eefje de Visser foto’s staan hier.

Meer filmpjes zijn te vinden op mijn youtube-kanaal.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s