(beter laat dan…) The Good Case “Go”


Met een stem die het midden houdt tussen Bob Dylan, Randy Newman en Willy DeVille zingt Cees Reezigt de mooiste ingehouden en broeierige liedjes op het debuutalbum “Go”. Reezigt is het gezicht en de stem van de band The Good Case. Een band die hij samen metTheGoodCase_Go multi-instrumentalist en achtergrondzanger Rob Anderson vormt. We horen akoestische, elektrische en steelgitaren naast banjo, viool, musette (een kleine Franse doedelzak) en orgel.
Het album “Go” nam het duo in 2013 op in twee studio’s in Nederland, Bellingwolde en Groningen. De hoes van het album en de foto op de cd tonen het interieur van een zwarte Cadillac Deville met rood leer en een standaard USA radio met daarop de sticker “Go” en dat typeert een beetje de sfeer van het album.
Zelf schrijven de heren op de binnenhoes dat de titel “Go” tekenend is voor hun muzikale drijfveer: gewoon gaan terwijl je niet weet waar je vandaan komt en ook niet waar je naartoe gaat.
Het geluid van musette opent het album en doet heel Iers/Schots aan in het intro van het ingehouden ‘Black Crows’ dat, naarmate de compositie vordert en de elektrische gitaren van zich laten spreken, steeds meer naar de grote wegen van de USA neigt. De wijdsheid van de prairie en klanken van de kraaien doen steeds meer naar dampige hitte en broeierig hooi en stro verlangen. De sfeer van The Good Case is daarmee gezet. De ruim zes minuten van het openingsnummer vliegen werkelijk voorbij. Dat de mannen niet bang zijn om een wat langer nummer te spelen bewijzen ze meer dan eens. Het acht minuten durende ‘Christ On The Bar’ verveelt geen minuut terwijl de regen waarover gezongen wordt in de opening al meer dan een maand duurt en dat verveelt wel zeker. Maar als het zo op muziek gezet wordt terwijl de warmte van muziek de ziel doet smelten kan het niet lang genoeg duren. Het orgeltje dat we horen in dit tweede nummer doet heel even denken aan de geest van The Doors gemixt met het Americana-geluid van The Good Case.
Het kan altijd mooier lijkt wel. Bij ‘Out of The Shade’ horen we in de begeleiding ook een prachtige pianopartij en stemmige orgelklanken. De band neemt je mee op hun reis van de hitte naar de schaduw. Je voelt de aantrekkingskracht op je afkomen van de zinderende hitte van de weg naar een koel plekje in de schaduw. Maar de weg is nog lang niet klaar want in het volgende nummer ‘Down the Highway’ lonkt de rest van de reis alweer.
The Good Case heeft met “Go” een album gemaakt dat Amerikaanse sfeer uitstraalt en zich kan meten met menig band van over de plas. Alles ademt de sfeer en klasse van de muziek die van oorsprong ooit overwaaide vanuit de USA. Dit duo doet niet onder voor veel goede bands van daar. Wie niet weet dat de heren uit ons kikkerlandje komen zal zich zondermeer in de juiste sferen voelen. The Good Case steekt met kop en schouders ruim boven het maaiveld van de prairie uit. Verplichte kost voor liefhebbers van dit soort muziek. En na The Common Linnets moeten dat er alleen maar meer geworden zijn in Nederland. Mij hebben ze in ieder geval gevangen!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op (beter laat dan…) The Good Case “Go”

  1. Marina zegt:

    Geweldige band! Gemiste kans als je dit niet live hebt gehoord!

  2. Karin zegt:

    Ook ik heb deze cd en heb daarnaast al meerdere optredens bijgewoond. Een band om te blijven volgen, want deze muziek kom ik binnen onze landsgrenzen nergens tegen. Een must voor wie echt naar muziek kan luisteren en niet schuwt voor stoere melancholie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s