(folk anders) Musée Mécanique “From Shores To Sleep”


Kijk daar heb je nu platenzaken voor: je loopt er binnen, je maakt een praatje, je snuffelt lekker in de bakken terwijl de eigenaar zijn nieuwste ontdekkingen draait. “Waar luister ik nu eigenlijk naar?” vraag ik terwijl ik als antwoord krijg: “Tja, ik werd net gebeld door iemand die zei dat ik dit maar eens moest luisteren omdat het zo’n fraai plaatje is!”.MuseeMecanique_FromShoresToSleep
Met Musée Mécanique onder de arm verlaat ik tenslotte de winkel. “From Shores To Sleep” is inderdaad een mooi plaatje Gerard! (’t OOR in Hilversum) en heeft de afgelopen dagen al heel wat rondjes gemaakt in de cd-speler. Alleen het duiden van de muziek van deze band is niet eenvoudig. Het is muziek met een duidelijke folktraditie en singer-songwriter maar dan wel behoorlijk aangekleed. Een ander zal ze onder de alternatieve popmuziek plaatsen, maar dat is zo’n ondoorzichtige hoek van de muziek dat ik ze dat niet aan wil doen. Op AllMusic worden ze ook bij de kamermuziek geschaard maar dan denk ik toch meer aan semi-klassieke muziek. Laten we het daarom maar houden op folk, pop, sixties sound gemixt met een vleugje roots.
Het hoesje laat een lijst van instrumenten zien van elektrische en akoestische bas, klarinetten, hoorn, percussie, viola, violen, cello, hobo en elektrische bas. We horen ook piano al wordt deze niet genoemd. De band gebruikt voornamelijk vintage instrumenten en dat is te horen aan de sound. Spillen in de muziek zijn het duo Sean Ogilvie en Micah Rabwin.
Ze komen uit Californië en hebben zich naar een museum in San Francisco genoemd en opereren nu vanuit Portland waar de drie andere leden zich bij de band gevoegd hebben.
Het album opent met een aanzwellend geluid van piano met belletjes terwijl de zang een beetje vergelijking met The Moody Blues oproept. Als ‘O, Astoria’, het openingsnummer, zich verder voltrekt komt er een ritmische drum en blazers bij die de herinnering aan voornoemde band weer even doet wegwuiven. Maar de koortjes die volgen brengen ons opnieuw in verwarring totdat de blazers weer fluweelzacht de overhand krijgen. Als de zang zich ombuigt naar een wat hoger en scherper geluid is de mist verdwenen en speelt de band vooral zijn eigen geluid. Wat een opening van een album dat alleen nog maar meer gaat verbazen.
Een ander in het gehoor springend liedje is zonder meer ‘A Wish We Spoke’ waar tevens een duidelijk jaren zestig zweem overheen ligt met fijne zang, koortjes in een fluwelen bedding van muziek, waar de piano vecht om de aandacht boven de koortjes en het orkest. Een melodie om te zoenen!
In het volgende nummer ‘Castle Walls’ horen we bovenop alle genoemde invloeden even een Shadows-achtig gitaargeluid om vervolgens toch weer helemaal terug te komen in de sound die we eerder hoorden. Het album lijkt daarmee een hang naar de jaren zestig te hebben met toch wel degelijk de invloeden en het geluid van hedendaagse muziekbewegingen in de goed aangeklede folkmuziek. Met name de afwisselende zangpartijen en de singer-songwriter invloeden die soms het pad kruisen verwijzen naar een plaat van vandaag.
“From Shores To Sleep” lijkt zich te ontpoppen tot een plaat die op mijn jaarlijstje zal terugkeren. Maar dat zal de tijd moeten gaan uitwijzen. Voor nu een heerlijkheid!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s