(tweede zonder huid) Matthew E. White “Fresh Blood / Fresh Blood : No Skin”


In 2013 debuteerde Matthew E. White met zijn veelgeprezen album “Big Inner” als soloartiest. Daarvoor speelde hij in een jazzgroep. Maar niet lang daarna werd White ook MatthewEWhite_FreshBlood_Deluxeplatenbaas en producer. Deze duizendpoot produceerde onlangs het album van Nathalie Prass dat zeker ook niet te versmaden valt. Maar het belangrijkste wapenfeit is zijn eigen nieuwe album “Fresh Blood”, dat in de vinylversie een tweede album meekrijgt: “Fresh Blood : No Skin”. Een tweede, vooral soberdere, mix van het hoofdalbum. En deze tweede is op CD niet leverbaar (ja, we leven in de tijd van de vinyl-revival en nu krijgen we weer veel vaker dat er op vinyl wat extra’s wordt gedaan (of we daar blij mee zijn? Dat is een andere vraag….)).
Persoonlijk vind ik de extra versie eigenlijk nog wel de mooiste. De liedjes blijven prima overeind in de kalere versies. En in het kader van het weglaten is dat wel een heel fraai resultaat. In beide gevallen is de liedjesvolgorde hetzelfde.
Het album opent met een soulvolle benadering met ‘Take Care My Baby’, in de ruime mixversie met violen onderbouwd. Met het tweede nummer ‘Rock & Roll Is Cold’ lijkt het wel of White een ode brengt aan niemand minder dan de afgelopen jaar overleden JJ Cale. Maar dan gemixt met de soul-touch van meneer Matthew E. White.
‘Holy Moly’ brengt rust in het beeld. Het tempo begint laag en wordt gaande het nummer opgevoerd, net als het volume dat aanzwelt. De spanningsboog wordt stevig gespannen terwijl het ritme nadrukkelijker, indrukwekkender wordt. Een machtige manier van opbouwen terwijl de stem van White als een soort zalf erover en erdoorheen klinkt.
‘Circle ‘Round The Sun’ is een liedje dat ook zo in de kerk gezongen zou kunnen worden. Hier komt het geloof dat wortelt in White duidelijk naar boven. Het liedje is heel klein gehouden en lijkt daardoor op een soort gebed.
Het tweede nummer van de tweede kant van de plaat, ‘Tranquility’. voelt als het meest intense nummer van het album. Haast deep-soul die graaft gecombineerd met jazz-sferen. Dissonanten vragen het nodige aan flexibiliteit van de luisteraar. Misschien is het toch wel het hart van het album dat loom maar stevig klopt.
Het mooie van deze 2LP-uitvoering is dat je kan kiezen tussen de kale mixen, die naar mijn idee heel diep in je ziel kunnen graven, of voor de versie met blazers en strijkers waarbij de toch al niet misselijke composities worden opgeklopt tot een fijn soul/jazz/fusion/indie-feestje. Want de stijl van Matthew E. White in één hokje persen gaat gelukkig niet.
De LP’s worden geleverd met een downloadcode zodat het volledige spectrum (dus beide platen!) kunnen worden binnengehaald in zowel MP3 als het lineaire WAV-formaat om er dan toch even snel een CD-tje van te branden als dat formaat toch wat hanteerbaarder is. Wat als een paal boven water blijft staan is dat Matthew E. White een schitterend album heeft gemaakt dat naar mijn idee “Big Inner” overtreft!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s