(ingetogen; adembenemend) Daniel Norgren “Alabursy”


Voor velen is Daniel Norgren een totaal onbekende. Niet zo vreemd als je het oeuvre van deze Zweed in ogenschouw neemt. Of aan die onbekendheid met dit nieuwe album “Alabursy” een eind zal komen is maar zeer de vraag.
DanielNorgren_AlabursyNorgren is gezegend met een bijzonder stemgeluid. Deze boomlange “ruwe bolster, blanke pit”- Zweed heeft een hoge stem die je niet bij hem verwacht. Op dit nieuwe album kiest Norgren voor een ingetogen en vooral akoestische benadering van door hemzelf geschreven liedjes. Bijna lieflijk te noemen of is breekbaar toch een beter woord. Zeker als we dit album vergelijken met zijn vorige album “Buck”, dat ging over zijn liefde voor een oude truck, inclusief geluiden van die truck en verpakt in een boek met plaatjes over diezelfde truck. Een werkje dat niet meteen te doorgronden viel.
Norgren doet een beroep op de luisteraar door de eerste composities met een kopstem te zingen. Pas bij ‘Lonely Girl’, de vijfde track, horen we de zanger met zijn basisstem.
Informatie bij het album vinden we nauwelijks. Het meegeleverde tekstvel is een in vieren gevouwen A4’tje met louter de teksten. Enige uitleg over instrumenten, opnamelocatie of meespelende muzikanten ontbreekt.
Wie Norgren, zoals ondergetekende, ooit live heeft gezien zal er zonder meer vanuit gaan, dat we hier louter de artiest zelf aan het werk horen. In 2010 speelde hij een one-man-band-show tijden EuroSonic en datzelfde zal nu ook wel het geval zijn. Alles weet Norgren te bespelen: zoals drum/percussie, toetsen, piano, gitaar en dat terwijl hij natuurlijk ook zingt. De liedjes zijn mooi en de teksten stemmen tot nadenken. Pak een liedje als ‘Like There Was a Door’, dat de sfeer ademt van de bossen in Zweden met zijn eenzaamheid en regen. De verlatenheid van de liefde die ging is voelbaar in elke afgemeten noot. De kunst van het weglaten om liedjes mooier, fraaier, breekbaarder en vooral dieper te maken verstaat Daniel Norgren perfect. Dit vijfde album zou makkelijk kunnen uitgroeien tot een van zijn dierbaarste.
Maar wie hier instapt in de muzikale wereld van Norgren zou zeker zijn eerste drie albums ook moeten gaan luisteren. Als die een zelfde soort liefde voor deze muziek op gaan leveren is ook het ruwe werkje “Buck” nog een optie. Toch zal je bij die zoektocht terug in de tijd tot aan zijn debuut uit 2006 “Kerosene Dreams” niet de eenzame, kale, rustige en ingetogen sfeer vinden, die “Alabursy” zo speciaal maakt. Wat een verschrikkelijk goed en bijzonder album! Vergeet bij het luisteren niet af en toe toch adem te halen want zoveel verstoor je daar niet mee, al klinkt het adembenemend.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s