(inspanning) Jenny Hval “Apocalypse, Girl”


Wie zichzelf het iets makkelijker wil maken start bij het beluisteren van “Apocalypse, Girl” bij het tweede nummer van het album. ‘Take Care of Yourself’ laat een zingende Jenny Hval horen en dat klinkt al bijzonder en weird genoeg om de spanningsboog direct glashard op spanning te zetten.
JennyHval_ApocalypseGirlDeze Noorse heeft inmiddels al een viertal voorgangers op haar naam staan. Allen van hoge, bijzondere kwaliteit, als we Allmusic Guide moeten geloven. Voor ons is dit album de eerste kennismaking.
De kwaliteit van het middenstuk van het album, we laten het eerste en laatste nummer even links liggen, is erg hoog en vraagt na een eerste beluistering om steeds weer opnieuw gedraaid te worden. De liedjes, de stukken zetelen zich in het muzikale belevenisgeheugen, waardoor de drang voor opnieuw beleven steeds groter wordt.
Bij herhaalde beluistering lijkt een liedje als ‘Sabbath’ zich te ontpoppen als een single-kandidaat. Het zou de aandacht naar deze bijzondere artiest trekken. Dat vorig jaar Hval samen met St. Vincent op heeft getrokken valt bij beluistering wel te begrijpen. Beide artiesten vragen enige inspanning van de luisteraar om de muziek te doorgronden.
Als we de middenmoot van het album hebben leren waarderen, dan kunnen we ons wagen aan het slotnummer van het album ‘Holy Land’, dat als een geluidstapijt over ons heen trekt en de aandacht vraagt en laat verslappen, om vervolgens in vreemde sferen te eindigen. Jenny Hval vraagt hierbij zo’n beetje het uiterste van de luisteraar, maar beloont deze met het besef dat “Apocalypse, Girl” een album is, dat de tand des tijds wel zal doorstaan. Tijdloos noemen we zo iets. Als laatste vraagt Hval dan begrip voor het eerste nummer van het album, dat als een soort praatstuk de inleiding vormt. De een zal zich daar steeds doorheen willen worstelen, de ander zal gewoon de cd-speler bij het tweede nummer laten starten. ‘Kingsize’ vraagt even wat inspanning, maar door de instrumentatie is het een alleraardigst voorafje voor de hoofdmaaltijd. Jenny Hval heeft een fraai album gemaakt dat zijn schoonheid maar lastig prijsgeeft.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s