Ygdrassil @ Parkfest Eindhoven 16-8-2015


Acht jaar geleden kozen Linde Nijland en Annemarieke Coenders ervoor om ieder hun eigen weg te gaan. Ygdrassil – de band waar ze samen vijf albums mee maakten – hield daarmee op te bestaan.
In de afgelopen jaren is de dames regelmatig gevraagd of ze een reünieconcert wilden geven. Het antwoord was steeds stellig: ‘Nee, dat doen we niet!’. Parkfest 2015 heeft de primeur, als opvolger van Folkwoods, om het eerste van slechts drie reünieconcerten te mogen hosten. De zondagmorgen trekt dan ook direct een bijna volle tent (alle stoeltjes zijn bezet) tijdens de opening van de afsluitende dag van Parkfest 2015.
De stemmen van Nijland en Coenders passen nog steeds naadloos bij elkaar. De samenzang is hemels te noemen, terwijl de dames ook beurtelings gitaar spelen of worden begeleid door Bert Ridderbos. Dat het duo niets aan het toeval heeft overgelaten, blijkt al snel als duidelijk wordt, dat ze een bloemlezing uit de vijf albums spelen, maar ook nummers, die ze slechts eenmaal live speelden en zelfs eentje, die ze hiervoor nooit gespeeld hebben, zelfs niet op de releaseparty van het album, waar het nummer op stond. Reden: Coenders vergeet steeds het laatste couplet en dat gebeurt dus nu ook weer, waarop Nijland te hulp schiet om het liedje toch tot een goed einde te brengen.
De show wordt geopend door de dames in samenzang met ‘Within”, puur zonder instrumenten, gevolgd door ‘One Morning In The Springtime’ incl. valse start door een verkeerd gestemde snaar door Bert Ridderbos, die dit klusje normaal voor Linde Nijland klaart. Een tweede start maakt een perfecte uitvoering van dit prachtige liedje.
Het derde liedje is meteen een van de bijzondere, die voor de tweede maal live wordt gespeeld. Een triest liedje, dat op de laag gestemde gitaar van Coenders wordt begeleid. ‘We Visit Many Places’ is er niet minder mooi om!
‘The Garden of Jane Delawney’ is een cover, die ze opnamen voor “Easy Sunrise”, hun laatste album. Het werd geschreven door de band Trees en krijgt hier in de tent op Parkfest een uitstekende uitvoering.
Naarmate de show vordert bekruipt je steeds meer het gevoel, dat dit een eenmalig optreden is, maar dat het eigenlijk vraagt om een hernieuwde samenwerking tussen deze prachtmuzikanten.
We worden nog getrakteerd op een Sandy Denny-cover: ‘The North Star Grassman And The Ravens”. Met een drietal toegiften komt er langzaam maar zeker een einde aan dit prachtige reüniefeestje. Het trio neemt met genoegen de staande ovatie in ontvangst. Verdiend is de euforie zeker!
Met een heel bijzondere uitvoering en een bijzonder lied verlaten ze uiteindelijk definitief het Parkfest-podium. Het Danny de Munk-liedje ‘Ik voel me zo verdomd alleen’ krijgt een Ygdrassil-bewerking. Ondanks de waarschuwing dat het een apart einde zal zijn en dat iedereen de tent zou mogen verlaten, blijft toch iedereen luisteren. En ja hoor: ze maken er wat fraais van en hoe zouden ze ook anders kunnen!

Meer foto’s vind je hier.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.