Prince, mijn herinneringen rond een geniaal muzikant (22-4-2016)


Mijn eerste kennismaking met de muziek van Prince dateert van 1982. In die tijd hadden we met een kleine vriendengroep regelmatig avonden waarbij we muziek uitwisselden. Meestal waren we met z’n drieën: Martin, Rudy en ik. Soms voegden zich daarbij Marcel, Peter en Paul; oftewel de Amsterdammers van dat moment.
Prince_1999Voor mij was het die avond de ontdekking die ik trots liet horen: het dubbelalbum 1999 van Prince! Alles door hemzelf gespeeld, gezongen, geschreven, gearrangeerd enz. In mijn ogen een muzikaal genie. Met muziek zoals ik die nog nooit gehoord had. Maar in een groep waar we vooral luisterden naar rock, new wave, punk, rock ‘n’ roll, pop, singer-songwriter en heel af en toe soul werd de muziek van Prince niet, maar dan ook helemaal niet begrepen. Ik werd voor gek verklaard, onbegrepen muziek, een regelrechte miskoop. Ik begon zelfs aan mijn muzikale smaak te twijfelen. Had ik het dan zo verkeerd gehoord? Was het niets? Was het een commercieel gedrocht dat ik gekocht had? Dat laatste was al snel duidelijk niet het geval, want zoveel platen werden er niet verkocht van Prince. Die erkenning kwam pas later toen Purple Rain werd uitgebracht. Ook mijn keuze voor 1999 werd alsnog begrepen; ik stond niet meer alleen, werd niet afgeserveerd met een  totaal onbegrepen plaat. Ineens deed Prince er toe en werden early adopters opgehemeld als waren ze ontdekkers; ik hoorde ineens tot een groep Prince-kenners.
Mijn grootste herinnering aan Prince voert terug naar 1988. Het is ruim drie maanden na prince_the_black_albumhet uitstellen van het nieuwe album van Prince als officieel bekend wordt dat het album helemaal niet meer zal verschijnen. The Black Album zou een nooit gehoord album van de muzikant worden. Altijd op zoek naar nieuwe muziek, wanneer dan ook, bezocht ik op vakantie aan de Belgische kust in Oostende een platenzaak. Ik kocht er meerdere LP’s en raakte met de eigenaar aan de praat. En al pratende kwamen we op het album van Prince dat niet verschenen was. Maar hij bleek een verassing voor me te hebben. Er bleken namelijk een aantal exemplaren van het teruggeroepen album in het distributiekanaal terecht gekomen te zijn en zo had deze platenzaak een klein aantal exemplaren van het kleinood ontvangen. Hij verkocht de LP’s tegen een redelijk normaal bedrag, net iets onder de 20 gulden, omgerekend vanuit de Belgische Francs. Als een kind zo blij met de zojuist aangeschafte plaat moest ik toch nog een paar dagen van de vakantie genieten, alvorens voor het eerst de naald kon afdalen in de groef. Een magisch moment voor een muziekverzamelaar! Dubbel bijzonder moment voor een fan van het eerste uur. Zou het mooi mooi zijn? Zouden we begrijpen waarom Prince afstand neemt van het album?
De eerste keer luisteren naar het album leverde een bijzondere ervaring op. Pracht plaat! Aan niets te horen waarom de wereld dit niet als nieuwe plaat zou mogen horen. Aan bijna niets is te zien dat het om een nieuw album van Prince gaat. De hoes is volledig zwart, de binnenhoes is zwart. Het label maakt geen melding van de artiest. Alleen titels als ‘Cindy C.’  en ‘When 2 R in Love’ verwijzen naar Prince. Ik heb iets bijzonders in handen, dat is zeker. Want veel exemplaren zullen er niet zijn die op het officiële WEA label de wereld in zijn gegaan. Toch wordt mijn vreugde een klein beetje beteugeld door een tikje in de plaat. Het lijkt op een beschadiging en bij herhaald spelen lijkt het niet alleen storend, maar groeit het besef dat mogelijk in Oostende een exemplaar ligt dat niet deze “tik” heeft. Een telefoontje naar de platenzaak aldaar leert dat ze nog een exemplaar hebben en bereid zijn het voor me apart te leggen! Snel een muzikale vriend gebeld en deze heeft wel degelijk belangstelling het album van me over te nemen voor een schappelijke prijs. We maken de afspraak dat als het me lukt een tweede exemplaar te bemachtigen, ik afstand doe van mijn album.
Op de eerst mogelijke vrije dag rijd ik met gezwinde spoed naar Oostende en terwijl ik de winkel binnenkom, word ik door de eigenaar vriendelijk begroet en haalt hij zonder dat ik wat vraag het album uit een lade. Kortom: hij herkende me al was ik maar een keer eerder in zijn zaak geweest. Nu had ik wel wat meer gekocht dan alleen deze bijzondere plaat van Prince, maar naar mijn idee ook niet excessief veel. Toch had ik een bijzondere indruk achtergelaten blijkbaar. Ik had geluk want het was nog het enige overgebleven exemplaar. Toch kijk ik gewoontegetrouw het album na op beschadigingen en vette vingers maar het ziet er helemaal gaaf uit! Weer blij dus.
Thuis aangekomen mag de naald weer in de groef. En wat hoor ik? Op precies dezelfde plaats heeft ook dit exemplaar een “tik”. Foutje in de matrijs? Of het hoort zo?! In ieder geval voor niets een ritje naar Oostende op en neer gemaakt. Maar wel een blije vriend die nu ook over een exemplaar van “The Black Album”  kon genieten.
Prince_TheBlackAlbum_1994Het album behoort tot de dag van vandaag tot een van de dierbaarste LP’s van mijn verzameling. Dat in 1994 het album alsnog gelimiteerd werd uitgebracht op CD kan daar niets aan af doen. Natuurlijk heb ik die CD-versie ook gekocht. Een versie overigens zonder…..”tik”.
Nu is hij niet meer…….Prince heeft ons op 57-jarige leeftijd verlaten. Veel te vroeg natuurlijk! En wij? Wij als vriendengroep? Onze groep bestaat tegenwoordig uit twee en heel af en toe voegt zich er nog eentje bij. Een van de Amsterdammers is geëmigreerd. De andere twee van de totale groep van zes hebben op 21 april 2016 gezelschap gekregen van Prince…………..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Prince, mijn herinneringen rond een geniaal muzikant (22-4-2016)

  1. Linda zegt:

    Mooie herinneringen…en ja, koester dat Black Album 😉 Ik heb ook mooie herinneringen, de beste, mooiste van mijn leven aan Prince te danken. Helaas, Prince, nooit meer live…ik rouw. Bedankt voor je verhaal.

    • joostfesten zegt:

      Dank je en graag gedeeld! Vandaag moet het er toch maar van komen om die originele vinyl editie van ‘The Black Album” te draaien met “tik”. Terwijl ik hem opzet barst hier een enorme hagelbui los……..dat verzin ik niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s