(Zweedse fluwele death/doom-metal/prog) Katatonia “The Fall of Hearts”


Laat je niet afschrikken omdat deze Zweedse groep in de hoek gezet wordt bij death/doom-metal. Soms kunnen ze namelijk fluweelzacht zijn om op een ander moment te exploderen. Maar de zang van Jonas Renske gaat nergens over tot schreeuwerigheid. Eigenlijk doen deze metalen heel veel progrock in de cocktail die we horen op dit nieuwe album.
Katatonia_TheFallOfHeartsHet album “The Fall of Hearts” opent direct sterk en houdt dat zoals gebruikelijk vol tot het einde. De jaren dat ik de band nu volg, sinds 2009 “Night Is The New Day”, hebben ze nog nooit weten teleur te stellen. De periode daarvoor, die terug gaat tot 1993, is grotendeels aan me voorbij getrokken voordat ik ze ontdekte. Nog genoeg uit het verleden te ontdekken dus. Naar ik lees zit daar de band nog wel in de wat donkerdere en stevigere hoek.
De band laat regelmatig horen wat ze allemaal in petto heeft zoals ik beschreef in de eerste alinea. Een sound die dicht zit tegen dat wat we kennen van de projecten van onze eigen Nederlandse Arjen Lucassen. Maar zo af en toe komen de striemende gitaren wel even voorbij. Ze doen hun naam zeker niet tekort wat dat betreft. Ondanks de behoorlijk stevige sound zit de band tegenwoordig aan de wat zachtere, melodieuze en gedetailleerde kant. Denk daarbij ook aan Steven Wilson en zijn projecten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de band al jaren op zijn K-Scope label de albums uitbrengt. Tot in de puntjes verzorgd in een hardcover-boekje-verpakking met een DVD met prachtige uitgebreide Dolby5.1 en stereo 96/24 mixen.
De band lijkt steeds verder te rijpen. Ieder album lijkt weer het beste wat ze gemaakt hebben. Al in 2012 en 2013 haalden ze mijn jaaroverzichten. Het werd dan ook hoog tijd om eens extra aandacht te geven aan deze fraaie muziek, want ongemerkt zijn de albums van Katatonia regelmatig in mijn CD-speler te vinden.
Ook deze ruim 72 minuten durende “The Fall of Hearts” doet weer een gooi naar het beste band-album tot nu toe. Geen minuut van ‘Takeover’, de opener van ruim zeven minuten verveelt. Ook als de band lekker stevig inzet op ‘Sanction’ en bij het intro vooral metal klinkt in plaats van progrock blijven de Zweden boeien. Bijna net zo strak als de Duitse Metallica, al blijft de zang van Renske hier vooral het evenwicht naar de prog behouden, waarna de band ook weer meeveert richting die kant van de muziek, als we de eerste helft van het nummer hebben gehad.
Wie zich eenmaal laat meeslepen door de muziek van Katatonia loopt het risico verslaafde te worden van deze prachtmuziek. Maar of dat erg is valt te betwijfelen, al is een al te flinke draai aan de volumeknop misschien niet voor iedere huisgenoot een genot of het begin van een burenruzie? Met dit nieuwe album zullen opnieuw harten vallen voor Katatonia en zo doen ze de titel van het album weer alle eer aan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s