(meer powerpop) Reto Burrell “Side A & B”


Zo’n vijf jaar geleden schreef ik over “Sunshine & Snow”, het album waarmee Reto Burrell meer koos voor de roots- en Americana-muziek. In de tussentijd verscheen “Lucky Charm”, dat mij helaas niet ter ore kwam. Met “Side A & B” schuift de muziek van Burrell op richting de powerpop bovenop de Americana- en roots-muziek.
Dat deze Zwitser houdt van smaak bewijst o.a. de verpakking van deze cd. Als je de cd uit de hoes haalt, heeft hij de zwarte kleur van vinyl en met de titel “Side A&B” is er een duidelijke link naar het oude vinyl, dat nu weer steeds meer in trek is. De cd is dan ook klassiek ingedeeld in een A- en een B-zijde, maar gelukkig speelt hij de cd wel gewoon aan een stuk door.
Wie weet dat hij luistert naar muziek die komt uit Zwitserland, voelt direct aan dat deze artiest daar muzikaal de mosterd niet heeft gehaald. Wie kijkt naar het tekstvel, ziet een schemering met palmen en een wat donkerder foto met palmen. De Amerikaanse invloeden zijn niet alleen vanuit de Americana, maar zeker ook uit de powerpop-/rock-invloeden van Amerikaanse bands.
Het is al direct genieten bij de openingstrack ‘Shake it’, maar het prijsnummer bij iedere beluistering van dit album is toch zeker voor mij ‘Chasing the Wild’. Ik krijg van dat liedje goede zin. Zin om op de motor te rijden en de verten tegemoet te gaan. Een liedje om de vrijheid op te zoeken en je helemaal mee te laten voeren door de wind.
‘Swimming in Stars’ trekt je zomaar de jaren zeventig en tachtig in, als je niet uitkijkt. Het lijkt op zoveel verschillende muziek uit die tijd dat ik niet kan en durf te kiezen. Het is ook meer een gevoel dan dat ik er keihard een band mee kan aanwijzen.
Met het daarop volgende ‘I Hate Goodbyes’ laat Burrell een stevige gitaarsound horen in een lekkere powersong.
Met ‘Red, Red, Wine Pt.2’ – het vervolg op het UB40 nummer – is er een einde gekomen aan Side A van deze cd. Een even groot aantal liedjes siert Side B, die van start gaat met een fraaie ballad ‘When It Comes To Town Tonight’: een fraai rustmoment van het album, dat ineens weer dicht tegen de Americana aanschurkt van het album “Sunshine & Snow”, dat we eerder hoorden. Onder deze groep valt ook zeker het een na laatste liedje ‘A Reason To Stay Here’, dat zomaar in je hoofd zou kunnen blijven zitten. Burrell sluit het bijna geheel akoestisch af met ‘Gladiators of Society’, dat een mooi slot maakt aan een heel fijn album. Ergens in dit nummer horen we toch een echo van de jankende elektrische gitaar, als Burrell zijn stembanden heeft verheven.
Burrell zou wel eens wat meer aandacht mogen krijgen in ons kikkerlandje. Kwalitatief verdient hij dat dubbel en dwars met dit album.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s