(memorabel) Ocotillo @ Meneer Frits 3-4-2017 & “Songs From The City and The Desert”


Het is een bijzonder duo: Kirsty McGee uit Manchester en Robert Garson uit Joshua Tree. De UK en de US; een oceaan ligt er tussen hen in. Muzikaal kan je hun stemmen eenvoudig omschrijven als The Beauty & The Beast. McGee is gezegend met een fijne, zachte stem en Garson is een soort ruwe bolster: een stem die ruw klinkt met een randje van roken en drank, lijkt het. Of dat zo is weet ik natuurlijk niet. Het zou ook zomaar kunnen door de woestijnomgeving waar Garson zijn thuis heeft gevonden. Maar samen klinken die stemmen in de samenzang als een perfecte match.
Compositorisch heeft het duo elkaar ook gevonden; dat heeft geleid tot de samenwerking Ocotillo (de naam van een cactus in de woestijn van Joshua Tree). Tien liedjes legden ze vast op het album “Songs From the City and The Desert”, die ook live ten gehore worden gebracht tijdens hun concerten, aangelengd met de liedjescatalogus van Kirsty McGee.
De muziek zweeft ergens tussen de country, folk en zeker ook de jazz. De beide musici bedienen zich van allerlei instrumenten. McGee speelt akoestische gitaar, dwarsfluit, bas-dwarsfluit, marimba, zingende zaag en nog een bijzonder instrument met een snaar en hoorn, dat bespeeld wordt met de strijkstok. Garson horen we op diverse akoestische gitaren, tamboerijn, tin-drum, speeldoos en een soort metronoom. Alles bij elkaar geeft het een heel bijzondere sfeer aan de muziek, die meestal breekbaar klinkt en heel onderhoudend. De twee gaan zo op in hun spel dat ze zelfs de tijd vergeten. Maar dat doet het publiek ook. We zitten als het ware aan hun lippen gekluisterd.
Ze openen de show met het fraaie ‘Survival’, dat geschreven is door McGee en tot het favoriete liedje behoort van haar muzikale partner Garson.
Maar mooie momenten volgen er vele. Zoals het nummer dat opent met de speeldoos en door McGee wordt gezongen; ‘A Trick of The Light’ heet het volgens mij. Of het nieuwe liedje ‘If I Kiss Anyone’. Maar ook het door Garson gezongen en door de samenzang van McGee ondersteunde ‘The Free Life’ mag er zijn.
Na afloop kunnen we alleen maar verzuchten: “het was een memorabele avond” en nog nagenieten van de het cd’tje dat natuurlijk mee naar huis mocht. “Songs From the City and the Desert” mag tot een hoogtepunt van de huidige Americana gerekend worden (als we het dat stempel mogen geven).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s