(wonderschone jazz) Dwight Trible & Matthew Halsall “Inspirations”


Er zijn van die momenten dat je met plezier terugdenkt aan het advies bij je lokale muziekhandelaar. Bij het draaien van deze cd is dat zeker het geval. Jan Kinds van Sounds in Tilburg kwam met dit wonderschone plaatje aanzetten met de vraag: “Houd je van Gregory Porter?”, “Dan moet je hier eens naar luisteren: misschien lijkt het er te veel op maar het is toch heel mooi!”.
En gelijk heeft hij gekregen. Wat een geweldige plaat! Maar laten we eerlijk zijn: het lijkt wel op Gregory Porter, maar waar mijn lieftallige echtgenote mee kwam is de vergelijking met Benjamin Clementine. En ja, beiden hebben gelijk. Maar toch slaagt Dwight Trible er in samenwerking met trompettist Matthew Halsall in om met dit album een fraai gemixt geluid te creëren, dat je vele uren luisterplezier zal bezorgen.
De baritonstem van Trible is een weldaad voor het oor. En hoe hij dat prachtige aangeboren instrument gebruikt is werkelijk fantastisch. De trompetklanken van Halsall zijn een machtige invulling van de instrumentatie, die verder bestaat uit zeer gedoseerde piano, bas, drums en harp. Er worden geen eigen of nieuwe composities gespeeld. Er is gekozen voor composities uit het grote jazz-verleden. Toch weet het duo alles zo dicht naar zich toe te trekken dat we kunnen spreken van een van de mooiste jazz-albums, die we tot op heden dit jaar mochten horen. Soms kunnen we de andere uitvoeringen niet direct terughoren en weten ze van wel heel bekende liedjes weer iets nieuws te smeden. Natuurlijk roept dit wel de vraag op of ze ook compositorisch zo sterk zouden zijn om in de toekomst samen een compleet nieuw album te maken.
We horen nu ‘What the World Needs Now Is Love’ van Burt Bacharach & Hal David als openingsnummer en verder composities van Donny Hathaway, het prachtige ‘I Love Paris’ van Cole Porter, ‘Feeling Good’ van Anthony Newly & Leslie Bricusse en ook John Coltrane’s ‘Dear Lord’ krijgt een prachtige bewerking. Tot slot horen we Dorothy Ashby’s ‘Heaven & Hell’, gevolgd door twee zogenaamde traditionals als ‘Black is The Colour of My True Love’s Hair’ en tot slot ‘Deep River’. Maar iedere noot is een weldaad voor de muzikale geest. De muziek klinkt helend, genezend en vooral enorm warm en verkwikkend tegelijk. Verplichte kost voor iedereen die zich nu aangesproken voelt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s