(vol liefde) Danny Schmidt “Standard Devaiation” & Live @ Meneer Frits 29-4-2019


Danny Schmidt heeft vier jaar pauze gehad tussen zijn album “Owls” & “Owls – Acoustic Demos”. Met echtgenote Carrie Elkin heeft hij twee jaar geleden een dochtertje gekregen. De liefde voor het kind en zijn echtgenote klinkt door op het album “Standard Deviation” en tijdens het concert dat hij gaf op 29 april jl. in café Meneer Frits te Eindhoven.
Schmidt opent de show met een slaapliedje opgedragen aan zijn dochter. Live begeleidt Schmidt zichzelf louter op de akoestische gitaar. De liedjes, zijn stem en zijn performance moeten het dan doen. De liedjes blijven zeker één voor één overeind. Maar de achilleshiel van de show is de eenvormigheid van het geheel. Zeker als Schmidt bij een van zijn songs aangeeft dat het een ode is aan Bob Dylan en dat het op het album een opbouw heeft gekregen die van de akoestische tijd naar de elektrische tijd van de meester gaat. Dan missen we nog veel erger de toevoeging van extra instrumenten.
De show is onderhoudend en zeer fraai, maar als we thuisgekomen het album draaien vanaf cd (natuurlijk met handtekening van de maker zelf) dan vallen de kwartjes onmiddellijk op zijn plaats. De tien liedjes krijgen naast een bijdrage van Carrie Elkin in de ondersteunende vocalen ook begeleiding van drums, percussie, bas, piano, keyboards, pedal steel, viool, viola, banjo, mandoline en mondharmonica. Tja, dan is het spectrum ineens compleet. Zo wordt de Dylan song ‘Newport ’65’ ineens wel begrijpelijk, zoals Schmidt het tijdens het optreden vertelde. De rustige sfeer van het optreden is zeker ook aanwezig op het album “Standard Deviation”, maar de naaktheid van het optreden is hier gekleed in een zeer stemmige en smaakvolle begeleiding.
Moeten we dan kiezen tussen het een of het ander? Zeker niet! De herinnering aan het optreden versterkt zonder meer de beleving van het beluisteren van het album. Je ziet Schmidt staan met zijn gitaar en zijn vertellingen om de liedjes heen. Zijn stem is even warm en fraai in de fraseringen op het album als toen hij het live bracht in Eindhoven. Dit zevende album in mijn collectie van Danny Schmidt albums is een waarlijke aanvulling op zijn toch al fraaie oeuvre. Een echte aanrader voor liefhebbers van Americana-muziek.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.