(Nooit te laat om te ontdekken:) Ellen Shae “Clouds”


Wat een ontdekking als je op vakantie in Vrouwenpolder langs een winkel/café/atelier/concertlocatie fietst en je aandacht wordt getrokken door een bord waarop een aankondiging voor een huisconcert in november wordt aangeprezen. We monsteren er even aan, omdat er een paar tafeltjes en stoeltjes buiten staan en een kopje koffie welkom is. De eigenaar Leon Hillebrand maakt voor ons een heerlijke cappuccino en een heerlijk stuk appeltaart. We raken aan de praat naar aanleiding van zijn winkel, waarin hij een heel divers aanbod verkoopt naast zijn atelier voor gitaarbouw/reparatie. “De muzikale huiskamer van Vrouwenpolder” prijkt op zijn kaartje wat we meekrijgen als we vertrekken.
De muzikale ontdekking die Leon me aanbeveelt is de EP van de Zeeuwse Ellen Shae. Dit blijkt een heerlijke verzameling zelf geschreven liedjes te zijn. In een tijdsbestek van vijf liedjes weet Shae je te betoveren met haar verfijnde stem, waarin een eigenheid doorklinkt die je haar voor altijd doet herkennen. Ze zingt redelijk hoog en heeft een fijn randje in de onderste regionen van haar stem, waardoor ze net die eigenheid in de klank heeft die nodig is om haar te onderscheiden. Moeder natuur heeft haar mooi bedeeld. Denk aan stemmen als Janis Ian, Joan Baez en van deze tijd Bedouine.
De liedjes worden door haar begeleid op de akoestische gitaar en daarnaast door een band waarin James Denton gitaar speelt en zingt, Frank Faber de staande bas hanteert naast zijn stem, Roland Stolk piano speelt en zingt, Robert Neeleman zijn vocalen toevoegt en als internationale gast is Sara Smolen op twee liedjes toegevoegd met haar prachtige cellospel. Alle ingrediënten zijn aanwezig om van de vijf composities een fijne folk/Americana/jazz/(en een vleugje) pop-beleving te maken. Het heerlijke liedje ‘Clouds’ steelt direct de show en is daarom niet voor niets het titelnummer van de EP. De tekst gaat niet over de wolken die de hemel in Zeeland vaak sieren maar over de wolken die overtrekken in het leven. In dit nummer horen we ook direct Smolen op haar cello. Die laatst genoemde horen we ook op ‘Promises’ terug. De liedjes van Shae zijn allen in een rustig tempo geschreven en klinken melancholisch. Laten we heel helder zijn: alle vijf de composities maken me nieuwsgierig naar meer werk van Shae! Dat is er in de vorm van een volledig album dat in 2014 verscheen onder de titel “My Window”.
Momenteel schrijft ze aan nieuw werk dat ze begin volgend jaar live zal laten klinken tijdens de in de pen zittende concertjes. Shae is wel een singer-songwriter die we live willen gaan checken na de kennismaking op cd. Ben benieuwd hoe ze haar liedjes op het podium gaat vertolken.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , , | 1 reactie

(het was lang wachten) Kovacs “Cheap Smell”


Wat was het lang wachten op het tweede album van Kovacs. Het dreef de spanning wel op, als je het mij vraagt. “Maar is het het wachten waard geweest?”, hoor ik de lezer meteen vragen.
Een eerste draaibeurt geeft daar absoluut geen eenduidig antwoord op. Het is geen verrassing meer, het is geen revolutie en het vraagt duidelijk om meer aandacht dan één draaibeurt. Dus we geven het album zoals het hoort even de tijd.
De hoes laat overigens een heel andere Sharon Kovacs zien. Geen bontmuts, dat haar handelsmerk leek maar een hoofd met kort geschoren haar. Het zwart van het eerste album heeft plaatsgemaakt voor rood. De transformatie v.w.b. het artwork is dus wel heel flink.
Na een aantal keren draaien opent de roos zich en laat zijn pracht zien. Kovacs heeft met “Cheap Smell” wel degelijk een volgende stap gezet. De vijftien nieuwe liedjes laten zich over het algemeen niet in een keer ontsluiten, maar herbergen een des te mooiere inhoud.
Als je reeds een paar keer het album van voor tot achter hebt geconsumeerd begint eigenlijk daarna het feest der herkenning. Dan is het ook direct raak als je de eerste klanken van het openingsnummer ‘Priceless’ hoort. Of het daarop volgende ‘Adickted’ dat best wel heftig is in het inhoudelijke.
Muzikaal zit het allemaal heel goed in elkaar zodat het album niet snel gaat vervelen. En dat is maar goed ook als we misschien weer drie jaar moeten wachten op een opvolger.
De eerste single van het album ‘It’s the Weekend’ is een prachtig visitekaartje voor het album. Het laat direct horen dat Kovacs een andere weg heeft toegevoegd aan haar oeuvre. Iets minder donker maar pakkender, gereed voor de hitparade. Met het andere nummer dat we op YouTube vinden, ‘Black Spider’, laat ze horen dat ze haar oude garde zeker niet wil teleurstellen. Nee, Kovacs is vooral veelzijdiger geworden. Beide zijn opvallende tracks van dit nieuwe album.
Echt verrassen doet ze met het pianonummer ‘Final Song’. Het sluit het nieuwe album “Cheap Smell” heel gevoelig af. Verrassend genoeg koos ze dit liedje om live te doen bij bijvoorbeeld Veronica. We horen hier de donkere en zwaardere kant van Kovacs met veel laag in haar stem. Echt een fraai liedje om af te sluiten. Maar niet representatief voor het pakkende karakter van dit nieuwe album dat hoge ogen gaat gooien.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

(de zomer van 2018) Jorja Smith “Lost & Found”


Het album “Lost & Found” zal voor mij de representatie zijn van de zomer van 2018. Liedjes in een laag tempo maar niet te loom. De hitte straalt uit de speakers bij de zang van Jorja Smith, die je ongetwijfeld aan Rihanna zal doen denken. Toch is het vooral het stemgeluid dat je deze referentie doet maken. Jorja Smith is gelukkig toch vooral zichzelf met zwoele, hitte gevende en -bestendige liedjes die overduidelijk uit de soulhoek komen. Ook gedachten aan de muziek van Sade zullen hier op zijn plaats zijn, al moet je dan vooral naar de muziek luisteren en niet naar de stem.
Smith zingt maar hangt af en toe richting de rap, maar dan vooral heel licht. De muziek is soul, maar ook de trip-hop van alweer lang geleden wordt hier versneden naar een heerlijke mix, die ook met het toetsenwerk weer ver terug weet te grijpen naar de jaren zestig zoals in het nummer ‘Teenage Fantasy’. Ook horen we lichte invloeden van jazz in de muziek. Wat dat betreft zou ze wel eens kunnen gaan verschijnen op North Sea Jazz, dat tegenwoordig toch veel losser is van de echte jazz dan de naam doet vermoeden.
In een andere recensie las ik dat degene die daar schreef de liedjes vooral te eenvormig vond. Dat is misschien bij oppervlakkige beluistering. Maar wie de moeite neemt om “Lost & Found” wat vaker tot zich te nemen zal steeds meer finesses weten te ontdekken, zodat de pareltjes langzaam op gaan glimmen als natuurparels waar er geen een echt hetzelfde is.
Jorja Smith wordt in andere bronnen genoemd als een van de meest interessante opkomende sterren. De tijd zal leren of ze dat waar gaat maken. Maar wie bij deze zinderende warme zomer “Lost & Found” regelmatig de kans geeft om als een koele bries overdag of juist ’s avonds als een warme deken over je heen te laten glijden, zal veel plezier beleven aan de muziek van Jorja Smith.
De dozijn liedjes van Smith smaken in ieder geval naar meer. Maar herhaling is voorlopig het beste recept. Mij is het album na vele luisterbeurten nog niet gaan vervelen.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

(grootheid (in Italië)) Mina “Maeba”


Het album “Maeba” is het vierenzeventigste album van de inmiddels achtenzeventigjarige Mina. In Italië is zij een superster. Daarbuiten is ze niet veel gehoord. Waarom? Geen idee. De muziek op dit nieuwste album doet vermoeden dat er nog heel wat te ontdekken is.
Alleen op het verzamelalbum van Vic van de Reijt “Italiano! 70 Italiaanse Favorieten van Caruso tot Conte” vind ik een hit terug van Mina: ‘Tintarella di luna’ uit het jaar 1959 notabene. Dat is denk ik het enige teken in mijn collectie van Mina, waar ik me eigenlijk ook niet echt bewust van was.
Het album opent met het warme ‘Volevo screverti da tanto’ dat je als een warme deken omarmt. Het blijkt ook de single van het album te zijn. Mina is nog heel goed bij stem. Op dit album treffen we tien nieuwe songs aan en twee verrassende covers. De ene cover – ‘Last Christmas’ – is in een jazzy jasje gestoken maar had niet gehoeven van mij. De tweede is beter te verteren: ‘Heartbreak Hotel’ van Elvis Presley in een Mina-bewerking. Maar tussen die twee covers zit een prachtig duet met Paolo Conte: ‘A Minestrina’, dus niet te snel voorbij skippen.
De CD-versie van het album bevat een hidden-track met de titel ‘Another Day of Sun’ afkomstig uit de film “La La Land”. Een zonnig extra’tje mag ik wel zeggen.
Het tweede nummer van het album ‘Il mio amore desperato’ met accordeon roept herinneringen op aan Dalida en dan in het bijzonder ‘Gigi L’amoroso’. En dat is bepaald niet verkeerd.
Mina beweegt zich in het werkveld van de popmuziek maar tipt zeker ook jazz, rock en af en toe wat folk aan. Ze laat zich niet vangen in één hokje.
Het prachtig rockende ‘Il Tua Arredamento’ zou het, na de eerste single waar het album mee opent, wellicht internationaal goed kunnen doen. De clip ziet er in ieder geval vet mooi uit.
Eigenlijk valt er op dit album v.w.b. de nieuwe tracks niet zo veel aan te merken, behalve dan dat het volop genieten is van wat deze dame doet. Heerlijke stem en een fijne ontdekking. Dank je Jacqueline voor het aandragen van deze fijne Italiaanse tractatie, ik geniet er heerlijk van.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

(3de is volwassen!) Sleepwater “here we are, where are we”


Het derde album van de band Sleepwater heeft zo’n zes jaar op zich laten wachten. In die jaren is er heel wat gebeurd. Ook in de band. De broers Opstals gingen meer en meer hun eigen weg. Wil oogst inmiddels met zijn eigen projecten aardig wat aandacht onder de naam Songbelt.
Toch is hij paraat op deze groepsplaat.
Deze keer werd het album niet opgenomen in de studio van een van de maatjes in de band, maar werd er gebruik gemaakt van een homerecording studio.
Tevens zijn vele instrumenten door de band zelfgebouwd maar ook de microfoons die gebruikt zijn bij de opnames zijn van eigen makelij. Alles bij elkaar is het geluid van de groep goed gekomen. Als dat dan ook nog gekoppeld wordt aan goed songmateriaal dan zijn we er haast, zou je zeggen. En dat kan ik inmiddels na vele draaibeurten beamen!
Deze derde van Sleepwater is rijp om opgepakt te worden door een professioneel label en professionele aandacht te krijgen bij de alternatieve muziekliefhebbers.
Dat “here we are, where are we” nu eerst in eigen beheer verschijnt is naar mijn idee een collectorsitem voor de toekomst. Laat de platenbazen maar luisteren naar dit album en herkennen wat ik er ook in hoor. Ik noem een paar voorbeelden.
‘Black Horse’ is een nummer met flinke referenties naar The Jayhawks. Prachtige samenzang met verschillende stemkleuren. ‘Wrapped in Silk’ laat het gevoel van The Jayhawks bestaan, maar voegt daar REM aan toe en aan het einde van het liedje doet Sleepwater een gooi naar een hoog meezinggehalte van deze compositie.
Het machtig mooie ‘You’re Gone’ start met fraai cello-werk om vervolgens met dameszang het onderscheid te maken op het album. Zangeres Enny Lacet laat zich hier van haar beste kant horen. Echt een aanwinst voor de groep. Niet alleen in dit nummer waarin ze de leadzang doet, maar ook in haar fraaie backing vocalen waarmee de liedjes steeds mooier kleuren.
En zo valt er van vele liedjes wat te zeggen. De pareltjes rijgen zich aaneen. Dat zit ook verborgen in de teksten die met de titels van de songs een ketting vormen. Ik ga dit album nog vele malen met genoegen tot me nemen.
Hopelijk hoor ik binnenkort wat van dit album op de vaderlandse radiozenders. Sleepwater verdient de aandacht zeker. Laat ze maar groeien!

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

(schot in de roos) Haevn “Eyes Closed” (Deluxe H Edition)


Wat ben je als band gezegend als je liedjes worden opgepakt door een reclamecommercial. Dat viel Haevn eerst ten deel bij ‘Where The Heart Is’ en daarna met ‘Finding Out More’. Het zet de carrière van deze band direct in een stroomversnelling.
Nog voor het verschijnen van het debuutalbum stond de band daarom in Carré. De weerslag van dat optreden vinden we op de DVD bij deze Deluxe H Edition van het album “Eyes Closed”. En hoe toepasselijk kan het zijn om na een tijdje stilte weer eens een tip op mijn blog te schrijven.
De naam van de band Haevn kan je vertalen naar Heaven. “Eyes Closed” zegt genoeg als je net je vader verloren hebt en hij het hier en nu verruild heeft voor de eeuwigheid. In zijn beleving is hij nu in de hemel, waar die dan ook is.
Het is het eerste plaatje dat ik sinds een lange tijd kocht en zeker het eerste na het overlijden van mijn vader. Het besef van de toepasselijkheid, zoals hierboven geschreven, drong pas later tot mij door.
Maar terug naar de muziek. Het Nederlandse duo maakt een soort soft-pop, orkestrale, soms licht symfonische muziek. Als je niet weet dat deze mannen uit eigen land komen dan zou je zomaar denken dat ze uit de UK komen.
Het album opent met het prachtige ‘The Sea’. Maar tussen de veertien nummers zit geen zwak moment. Het is een album dat ook bij herhaalde beluistering achter elkaar niet gaat vervelen.
De stem van Marijn van der Meer is fijn en soepel. Jorrit Kleijnen is een meester op de toetsen. En eigenlijk zijn die twee de band. Maar op het album en ook de DVD speelt er een keur van anderen met ze mee die het totaalgeluid met strijkers helemaal af weten te maken. Dit album is direct een enorm schot in de roos dat nog lang na zal blijven trillen. GENIETEN!

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

(Record Store Day parel) Sevdaliza “The Calling”


Kijkend naar de enorme releaselijst van Record Store Day 2018 had ik maar één album echt op het verlanglijstje gezet. De rest van de releases waren grotendeels re-releases of uitgaven, die al eerder op cd verschenen waren of binnenkort op cd zouden uitkomen. Sommigen zelfs al aangekondigd, zoals het live-album van Neil Young.
Maar Sevdaliza’s “The Calling” bevat echt nieuwe muziek.
Helaas was ik op de bewuste dag van Record Store Day niet in Nederland dus moest ik hem voorbij laten gaan. Nu is het alsnog gelukt om een exemplaar van deze uitgave te bemachtigen. Slechts 2000 exemplaren is de oplage. In mijn bezit is nu nummer MOV000677.
In 2017 verscheen het prachtige debuutalbum van Sevdaliza “ISON” waar ik mijn mening over publiceerde op http://www.8WEEKLY.nl. Reden genoeg om op deze plaats te spreken over “The Calling” dat vooral uitblinkt in de eenvoud van de begeleiding van de prachtige liedjes. Zeven nieuwe composities telt dit (mini)album. Dus echt nieuwe muziek in een bijzondere setting ten opzichte van het debuut. Kaler en heel onderhoudend met een hoog kwaliteitsniveau. Om maar met de deur in huis te vallen: gewoon “meesterlijk” te noemen.
Op vinyl ook een ‘hebbedingetje’ vanwege het gemarmerd vinyl met paarstinten.
Muzikaal tapt Sevdilaza op deze bijzondere uitgave uit hetzelfde vaatje als Massive Attack en Portishead. Trage trip-hop, pop, gemengd met klassieke invloeden met prachtige strijkers. Deze Rotterdamse scoort internationaal reeds hoge ogen met haar debuutalbum “ISON”. Een geweldig exportproduct inmiddels. Voor de geoefende luisteraar is alles van haar niet te versmaden. Maar als je moet beginnen is “The Calling” een beter toegankelijk album geworden. Als je dat tot je hebt genomen zal ook “ISON” op zijn plaats vallen bij een eerste luisterbeurt. Haar zang – soms gekoppeld aan een vocoder – is niet voor iedereen even toegankelijk, maar op “The Calling” weet Sevdilaza een nieuwe fan denk ik wel in één keer aan haar te binden. Voor mij als fan, mag ik wel zeggen, is dit album een fraaie volgende stap, die waarschijnlijk ook in de jaarlijst van 2018 zal belanden. Een waardig hoogtepunt van Record Store Day 2018 van 30 maart j.l. Een voorbeeld dat door meer artiesten gevolgd zou moeten worden dan alleen maar het aanbieden van heruitgaven.
“The Calling” heeft mij in zeer positieve zin verrast. De titel herbergt in deze dagen ook nog een persoonlijke lading die niet positief is, maar de muziek van Sevdilaze biedt troost en weet mijn gemoed op te vrolijken, zodat ik dit album met zeer veel plezier draai.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen